gavarahaber.com

Her devrin bir savaşı vardır. Ve üstadın deyimi ile 'her çağ, insanı yepyeni bir savaşa mayalandırır.'

Suskun zamanlarımı yaşıyorum. Öyle bir zaman ki gerilmiş bir yay, çatılmış bir ok...

Kendimi ellerimle aldım bir kenara koydum, ve sustum.

Dilim sustu ya beynim!

O, çağın savaşına mayalanıyor. Yüz milyar hücrenin her biri müthiş bir taarruzda.

Kolay ve hazır düşüncelere meyletme noktasındaki çocukluğuma uzanan sert tavrım otuzlu yaşlarımda tavan yaptı. Ateşin en kor halindeyim. Ateşi yakan sonucuna katlanır diyor ve sürekli idam sehpaları kuruyorum uzun gecelerde, kötü olan her şeye...
Zor. Bu devirde adam olmak çok zor. Adam kalabilmek çok daha zor. Yıllarca delikanlıyım diye dolaşanlar olmuştur bu kürre-i arzda ve an gelmiştir yüzlerine tükürülmeyi bile hak etmeyecek hale gelmişlerdir.

Kim, saçma sapan bir inancı din olarak kabul eden ve vicdansız ve zalim bir toplumu hatırlar? Ama herkes Nuh'u hatırlar...

Kim, putları meşrulaştıranları ve sömürü kuranları iyi hatırlar? Ama herkes İbrahim'i hatırlar...

Kim cinsel sapkınlığı hayat tarzının odağına oturtan bir zümreyi hatırlar? Ama herkes uyaran Lût'u hatırlar...

Güç ve zenginlik zehirlenmesi yaşayan Ad kavminden kim var hayırla(!) anılan? Ama rüzgarın yönünü değiştiren Hûd medet denilerek anılır.

Ticari dalavereyi, soygunculuğu toplumsal hayat olarak benimsemiş Semud'dan var mı sevdiğiniz Salih'ten başka...

Beynim bu savaşı kazandı. Sadece hasar isteyen ve istediği hasarı alan zaferimin yorgunuyum. Kaybettiklerimin yokluğunun yorgunuyum.

İyilerin mutlu olmalarını görmeyi elbet isterim ama kötülerin mahvolmuş halini görmeyi beklemenin yorgunuyum...